السلام علیک یا علی النقی یا امام هادی (ع)

------------------------------------------------------------------------------------

بنام مهربانترین

In the name of the most compassionate

Today I feel like saying

امروز احساس می کنم که باید بگویم :

‘‘Thanks be to God!’’

خداوندا متشکرم

Thanks…

متشکرم

Thanks

  for everything God gives us abundantly,

                      health, happiness, and prosperity.

متشکرم ......

بخاطر تمام چیزهایی که خداوند بی دریغ به ما بخشیده است

سلامتی، شادمانی و موفقیت

Thanks…

for the hard lessons that have helped me  to know myself and others better.

متشکرم ....

بخاطر درسهای سختی که به من کمک کردند خودم و دیگران را بهتر بشناسم

Thanks

for the opportunities to cultivate

     patience, tolerance, and hope.

متشکرم .... بخاطر تمام فرصتهایی که برای ایجاد

صبر ، مدارا و امید به من داده شده است.

Thanks…

متشکرم

Thanks… for the failures I have stomached –

they have taught me humility, 

the obligation to never sleep on my laurels,

     and the necessity to
understand the failures of other people

who, just like me, at times do need a helping hand.

متشکرم .....بخاطر شکستهایی که تحمل کردم

آنها به من فروتنی را آموختند و اینکه نباید در هنگام انجام وظیفه خوابم ببرد

وفهمیدم که دیگران هم موقع شکست، درست مانند من در زمان شکست احتیاج به دستهایی دارند که یاریگرشان باشد.

Thanks

            for multiple discoveries of reality and truth.

متشکرم ....

بخاطر یافته های زیادم دربارۀ واقعیت و راستی

Thanks

  for good things I’ve grasped and bad things I’ve dodged,

                      for solutions I’ve found and talents I’ve grown,

                for victories I’ve earned and beautiful days I’ve lived.

متشکرم ...

بخاطر چیزهای خوبی که بدست آورده ام و چیزهای بدی که از دستم فرار کرده اند .

برای راه حلهایی که پیدا کرده ام و استعدادهایی که در درونم پرورش داده ام

برای پیروزیهایی که بدست آورده ام و روزهای زیبایی که زندگی کرده ام.

Thanks…

متشکرم

Thanks

for the parents who loved me and the friends I’ve met,

            the teachers who taught me and the books I’ve read,

                            the journeys I’ve made and the meals I’ve had.

متشکرم ....

به خاطر والدینی که مرا دوست دارند و دوستانی که داشته ام ،

بخاطر استادانی که به من آموخته اند و تمام کتابهایی که خوانده ام

سفرهایی که رفته ام و غذاهایی که خورده ام.

Thanks

          for the sceneries I’ve admired and the sun I’ve watched,

the flowers I’ve gazed at and the air I’ve breathed.

متشکرم ....

بخاطر تمامی مناظری که مرا به تحسین واداشته اند و خورشیدی که دیده ام

گلهایی که با دقت به آنها نگریسته ام و هوایی که استنشاق کرده ام

Thanks

for the growing awareness

that God is  tending me despite my mistakes,

        protecting me despite my weaknesses,

loving me despite my flaws,

and  finding solutions for me despite my stubbornness.

متشکرم....برای رشد آگاهیم به این موضوع که

خداوند در برابر مشکلات از من حمایت می کند

در هنگام ضعفهایم از من مراقبت می کند

با وجود نقصهایم مرا دوست دارد

و با وجود لجاجتهای من همیشه راه حل خوبی برایم دارد.

Thanks…

متشکرم

Thanks

for the joy of so simple of feeling that I am

‘‘alive’’!

متشکرم....

برای لذتی که از احساس سادۀ زنده بودن دارم

Thanks

for every morning that I wake up to find yet another day to live

  and love. Thank you God for the breath of life!

متشکرم .....

برای تمامی صبحهایی که بیدار می شوم تا یک روز دیگر فرصت زندگی کردن و عشق ورزیدن را داشته باشم

خداوندا به خاطر استنشاق بوی زندگی سپاسگزارم

And     thanks     be    to   God…

و خداوندا متشکرم.......

------------------------------------------------------------------------------------------

نظر محمدرضا :

خدایا شکرت که مارو لایق این همه نعمت دونستی.!!

خدایا قدرت و ظرفیت تشکر از خودت و بهمون عنایت کن.!!

خدایا ظرفیت و جنبه ی درست مصرف کردن نعمات تو بهمون عنایت کن.!!

خدایا به اندازه ی تک تک نعماتت شکر؛ خدایا بی اندازه شکرت.!!

منبع : وبلاگ " الهه هنرُ "

------------------------------------------------------------------------------------------

 



تاريخ : ۱۳٩۱/٢/٢٩ | ۱٢:٢٠ ‎ب.ظ | نويسنده : محمدرضا | نظرات ()

 
دنیا به کام تلخ من امشب عسل شده است

شیرین شده است و ماحصلش این غزل شده است


تاثیر مهر مادریت بوده بر زبان

این واژه ها اگر به تغزل بدل شده است


مادر! حضور نام تو در شعر های من

لطف خداست شامل حال غزل شده است

...
سیاره ای که زهره نشد آه می کشد

آه است و آه  آنچه نصیب زحل شده است


زهرایی و تلألو نور محبتت

در سینه ام ز روز ازل لم یزل شده است


با نام تو هوای غزل معنوی شده است

بی اختیار وارد این مثنوی شده است


هرگز نبوده غیر تو مضمون بهتری

تنها تویی که بر سر ذوقم می آوری


نامت مرا مسافر لاهوت کرده است

لاهوت را شکوه تو مبهوت کرده است


از عرش آمدی و زمین آبرو گرفت

باید برای بردن نامت وضو گرفت


نور قریش! تا که تویی صاحب دلم

غرق خداست شعب ابی طالب دلم


عمرت نفس نفس همه تلمیح زندگی است

حرفت چراغ راه و مفاتیح زندگی است


از این شکوه، ساده نباید عبور کرد

باید مدام زندگیت را مرور کرد


چون زندگیت ساده تر از مختصر شده است

پیش تجملات، جهازت سپر شده است
 
 
آیینه ای و سنگ صبور پیمبری

در هر نفس برای پدر مثل مادری


اشک شما عذاب بهشت است، خنده کن

لبخندت آفتاب بهشت است، خنده کن


دنیای ما نبوده برازنده ی شما

هجده نفس زمین شده شرمنده ی شما


آیینه ای نهاده خدا بین سینه ام

حس می کنم مزار تو را بین سینه ام


مانند آن خسی که به میقات پر کشید

قلبم به سوی مادر سادات پر کشید


سید حمیدرضا برقعی

سالروز ولادت باسعادت خانم فاطمه الزهرا(س) و بر همگان تبریک و شاد باش می گم، به خصوص به مادران و بانوان بزرگوارهورا



تاريخ : ۱۳٩۱/٢/٢٢ | ٢:٢٦ ‎ق.ظ | نويسنده : محمدرضا | نظرات ()

به پسرم طوری درس بدهید که بداند اگرچه همه ی مردم عادل و صادق نیستند، اما به ازای هر شیاد، انسان صدیقی هم وجود دارد. همین طور به او بگویید که به ازای هر سیاستمدار خودخواه، رهبر جوانمردی هم یافت می شود، و در ازای هر دشمن، دوستی هم هست.

به او بیاموزید اگر با کار و زحمت خویش یک دلار به دست آورد، بهتر از آن است که پنج دلار از روی زمین پیدا کند.

به او بیاموزید، که از شکست پند بگیرد و از پیروز شدن لذت ببرد.

او را از غبطه خوردن بر حذر دارید.

به او نقش و تاثیر مهم خندیدن را یادآور شوید.

اگر می توانید به او نقش موثر کتاب در زندگی را آموزش دهید.

به او بگویید تعمَق کند. بگویید به پرندگان در حال پرواز، به گل های درون باغچه، و به زنبورهایی که در هوا پرواز می کنند دقیق شود.

به پسرم بیاموزید که اگر مردود شود بهتر است تا با تقلّب قبول شود.

به پسرم بیاموزید که با افراد ملایم، ملایم و در مقابل گردن کش ها، گردن کش باشد.

 به او بگویید به عقایدش ایمان داشته باشد حتی اگر همه بر خلاف او حرف بزنند.

به پسرم یاد بدهید که همه ی حرف ها را بشنود و سخنی را که به نظرش درست می رسد انتخاب کند. ارزش زندگی را به پسرم یاد بدهید.

اگر می توانید به پسرم یاد بدهید که در اوج اندوه تبسم کند.

به او بیاموزید که از اشک ریختن خجالت نکشد.

به او بیاموزید که می تواند برای فکر و شعورش بهایی تعیین کند، اما قیمت گذاری برای دل، بی معناست.

به او بگویید که تسلیم هیاهو نشود و اگر خود را بر حق می داند پای سخنش بایستد و با تمام قوا بجنگد.

در کار آموزش، با پسرم ملایمت به خرج دهید، اما از او یک نازپرورده نسازید، بگذارید که او شجاع باشد.

به او بیاموزید که به مردم اعتقاد داشته باشد.

شاید این ها که گفتم توقع زیادی باشد، اما ببینید چه می توانید بکنید!

نامه ی آبراهام لینکلن به معلم پسرش

 

«همه ی ما رسولان الهی هستیم و رسالتمون آموزاندن و آموختن است؛ پس روز معلم بر همه ی رسولان الهی مبارک باد به خصوص معلمین»هورا

 



تاريخ : ۱۳٩۱/٢/۱٢ | ٩:٢٥ ‎ب.ظ | نويسنده : محمدرضا | نظرات ()

(گزیده ی چهارم)

... خورشید از پسر پرسید: «خوب، چرا گفتی که من عشق را نمی شناسم؟»

«چون این عشق نیست که مانند صحرا ساکن باشی یا همانند باد در جهان گردش کنی، و این عشق نیست که همانند تو از دور شاهد همه چیز باشی. عشق نیرویی است که روح جهان را تبدیل می کند و بهبود می بخشد...

این ما هستیم که روح جهان را تغذیه می کنیم، و دنیایی را که در آن هستیم با خوب یا بد بودن ما، خوب یا بد خواهد شد. و اینجاست که نیروی عشق وارد می شود. چون وقتی عاشقیم همیشه تشنه ی بهتر شدن هستیم.»

خورشید پرسید: « پس از من چه می خواهی؟»

پسر پاسخ داد: «می خواهم کمکم کنی به باد تبدیل شود.»

خورشید گفت: «طبیعت، من را جزو خردمندترین مخلوقات می داند ولی نمی دانم چگونه می توان تو را به باد تبدیل کرد.»

«پس باید از چه کسی کمک بخواهم؟»

خورشید لحظه ای به فکر فرو رفت.    «با دستی که تمام این چیزها را نوشته صحبت کن.»

پسر رو به سوی دستی کرد که همه چیز رانوشته بود. با این کار احساس کرد که عالم در سکوت فرو رفته و تصمیم  گرفت حرفی نزند. جریانی از عشق در قلبش جان گرفت و دست به دعا برداشت. دعایی بود که برایش تازگی داشت چون بدون کلام بود و در آن خواسته ای نداشت. دعایش شکرگذاری از یافتن مراتع جدید برای گوسفندانش نبود، برای فروش بیشتر ظروف بلور و... نبود. پسر در آن سکوت دریافت که صحرا، باد و خورشید نیز می کوشند نشانه هایی را که با دستی واحد نوشته شده است، دریابند و می خواهند راهشان را دنبال کنند و بفهمند چه چیزی بر روی لوح زمردین نوشته شده است. او دریافت که نشانه ها بر روی زمین و فضا پراکنده اند... آن دست برای همه ی این ها (دلیل آفرینش) دلیلی داشت و فقط آن دست بود که می توانست معجزه بیافریند، دریا را به صحرا و یا انسانی را با باد تبدیل کند. زیرا فقط آن دست دریافته بود که طرح بزرگتری، عالم را به نقطه ای کشانده که دوره ی شش روزه ی خلقت را  به شاهکار آفرینش مبدل کرده است.

پسر در روح جهان مستغرق شد و دریافت که روح جهان جزیی از روح خداوند است...

پائولوکوئیلو

(نقاشی زیبای این مطلب، از آثار استاد فرشچیان انتخاب شده.!)



تاريخ : ۱۳٩۱/٢/٧ | ۱٢:٥٩ ‎ق.ظ | نويسنده : محمدرضا | نظرات ()
  • اس ام اس دون
  • پي سي سون