تو کوچه و خیابون شده با افرادی برخورد کنیم که بعد از مدتی صحبت کردن از اصطلاح های ادبی مثل رئالیسم و ... استفاده می کنند که ما شاید معنی انها را درست ندانیم. بنده چند تا  از این مکتب ها رو با توضیح مختصری در مطلب این هفته اوردم به امید اینکه برای مخاطبان عزیز مفید واقع شود که اگر اینگونست بگید تا بازم ازین مطالب در وب بزارم...نیشخند

کلاسی سیسم: عبارت است از عقیده طرفداران تقلید از نویسندگان باستانی و نویسندگان قرن 17 . سبکی را که هواداران این عقیده بدان معتقدند سبک کلاسیک می نامند. وقتی این کلمه را به طور مطلق استعمال کنند و از آن اراده استعمال ادبی خاصی را نکرده باشند، به معنی اثری است که به عنوان نمونه و مظهر کامل مورد قبول همگان باشد و وقتی نویسندگان کلاسیک، یا هنر کلاسیک گفته می شود، مقصود نویسندگان و هنری است که تمام طبقات در تمام ادوار آنها را پسندیده و نمونه شناخته اند. اگر کلاسیک را بدین معنی استعمال کنیم، آن را به تمام نویسندگان یا هنرمندان بزرگ ادوار مختلف تاریخی می توان اطلاق کرد ولو اینکه آن نویسندگان و هنرمندان نه تنها وابسته به مکتب کلاسیک نباشند، بلکه با ان مخالفت نیز کرده باشند. مثلا ویکتور هوگو یا لامارتین را که از هواداران جدی رمانتیسم هستند، با در نظر گرفتن این معنی می توان جزو نویسندگان کلاسیک زبان فرانسه به شمار آورد و همچنین است حال فردوسی و سعدی و حافظ و نظامی و خیام در زبان فارسی.

رمانتیسم: نام مکتب ادبی خاصی است که گروهی از نویسندگان فرانسه در قرن 19 میلادی به وجود اوردند و هدف ان مخالفت با اصول مکتب کلاسیک بوده است. معانی مختلفی که این کلمه پس از پیدایش به خود گرفته به شرح ذیل است:

1-رمانتیسم در زبان فرانسه گاهی به خیالبافی های شاعرانه اطلاق می شود و مردمان رویایی و خیالباف را «رمانتیک»می گویند.

2-روشی که بنای آن برخلاف عقاید و اصول باشد، گاهی رمانتیسم نامیده می شود. مثلا «رمانتیسم اقتصادی» به معنی آن روش اقتصادی است که بنای آن بر مخالفت با قواعد و قوانین علم اقتصاد باشد.

3-آن معنی که در این مبحث بخصوص مورد نظر است: در قرن 19 گروهی از نویسندگان که نام نویسندگان رمانتیک بر خود نهاده بودند کوشیدند تا با اسلوب نویسندگی کلاسیک مخالفت کنند و این روش را براندازند. نظر به اینکه رمانتیسم در کشورهای مختلف اروپایی(فرانسه-انگلستان-آلمان) مفاهیم مختلفی یافته است.

سجیّه و صفت اصلی رمانتیسم عبارت است از رجحان دادن احساس و تخیّل بر عقل و استدلال و به طور خلاصه ترجیح دادن احساسات و تخیّلات شخصی بر مسائل عرفی و قوانین عمومی ادبی. نهضت رمانتیک به وسیله انتشار «اندیشه ها» اثر لامارتین  (1820)، اشعار الفرد دووین یی (1822)، غزل های ویکتورهوگو (1822) و انتشار اثر استاندال به نام «راسین و شکسپیر» که در آن تحت عنوان رمانتی سیسم به کلاسیک ها حمله شده بود اوج گرفت.

ویکتورهوگو می گوید: «رمانتیسم چیزی جز آزادی در ادبیّات نیست.»

و همو در جای دیگر می گوید: «رمانتیسم اثری است که انقلاب کبیر فرانسه در ادبیّات کرده است.»

رئالیسم: از نظر ادبی از سیستمی که به موجب آن طبیعت چنانکه هست- یا چنانکه میتوان دید- با تمام زشتی ها و مبتذلات آن باید نگریسته و بیان شود. رئالیسم در داستان نویسی به وسیله فلوبر و برادران گنکور و الفونس دوده و در تاتر به دست الکساندر دوما(پسر) وارد شد. این مکتب در آغاز کار رئالیسم نامیده می شدو سپس نام ناتورالیسم به خود گرفت و در واقع رئالیسم و ناتورالیسم دو اصطلاح مترادف است. اما اصطلاح رئالیسم علاوه بر ادبیّات و هنر نام یک عقیده فلسفی و اخلاقی نیز هست که پایه آن بر علوم نهاده شده است. از آثار  رئالیست کارمن از مریمه و او‍نی گرانده و دختر چشم طلایی و زنبق درّه و باباگوریو و چرم ساغری و دختر عمو بت و ... از بالزاک و مادام بوواری از فلوبر به زبان فارسی ترجمه شده است.

امپرسیونیسم: همانگونه که رئالیست ها طرفدار بیان دقیق و صحیح واقعیّات خارجی هستند امپرسیونیست ها، به عکس طرفدار بیان دقیق و صحیح تاثرات ( به معنای عام کلمه یعنی اعّم از تاثّرهای نیک و بد) ذهن انسانی می باشند. شاعران سمبولیست معتقد بودند که شعر باید ترجمان عواطف و احساساتی باشد که از اعماق روح انسانی و گاهی تقریبا ناآگاهانه- تجلّی می کند. در واقع سمبول و انتخاب آن براساس تطابق و تشابه بین دو چیز، که معمولا یکی از آنها متعلّق به دنیای مادّی و دیگری از دنیای روحی و اخلاقی است قرار دارد.شعر سمبولیست ها، از یک جهت به موسیقی شبیه است، زیرا عبارت از بیان احساسات و تاثرهایی است که قابل تجزیه و تحلیل دقیق و روشن نیست.



تاريخ : ۱۳٩٠/٧/۱٩ | ۸:۱٠ ‎ب.ظ | نويسنده : محمدرضا | نظرات ()
  • اس ام اس دون
  • پي سي سون